ครั้ง ในอดีตกาล เกิดความ วุ่นวายใน ยุทธภพ และมีบุรุษผู้ หนึ่งนาม ทองหล่อ
ทองหล่อเป็นลุกกะเพ่แห่งยุธภพ มีสมญานามว่า "ทองหล่อ twelve" ด้วยความยาวของ.....(กระบี่ มึงอย่าคิดมาก) ได้ก่อตั้งกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งนาม "เป็ดร่อน" ขึ้น เพื่อ
  รวบรวมจอมยุทธสุดป่วนใน ยุทธพบ เช่น ดลเบ้ จ้อยหลับ นัทสุดหล่อ เม่นเม่น แย้นี ฝุกแพลงตอลกระจาย ลุงแหม่ว บีโค่(ปัจจุบันย้ายสังกัด) กรึ้บดึ้บหอยตานูคันไถ น้องลิปเด็กนรก เสี่ยเบีย เปสอีวี่ โฟ้ค2สลึง เกรียงกร่อยนักกล้าม พลาดไม่ได้ แป๋งtheยาส์???
 
 
บิ้วหื่นพิฆาต เต่าเห่าเบ่า อาบัง เดเซอร์ยี่เดชอง ส่วยกระพิบตาพันลี้(สังกัดม้าบิน) ภายใต้อำนาจของเขานาม ลูกกาเพ่ย์ย์ย์ย์ย์
  เพื่อ สุ้กับกลุ่มต่อต้านในอดีต 2กล่มใหญ่คือ1.กลุ่มโจรเงามายา 2.กลุ่มบัณดิฑ
    
กลุ่ทบัณดิฑ นำทีมโดย นายพล เดชชาติ อาสว่าง
     กลุ่มโจร นำโดย เฟร์อองเซอร์ พงศธร มีศรี
     กลุ่ม้าบินนำโดน แจ้คกี้ ผีกุ้กกู๋
การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดในยุทธภพ ไม่ว่าจะเป็นการ รบ เรียน และ รัก จอมยุทธเป็ดร่อนนั้น มีตั้งแต่คนเก่ง-ยันโง่ชนิด ควายเรียกพี่
    ส่วนโง่เนี่ย วันหนึ่ง ขณะที่จอมยุทย์ลุงเม่นจ้อย นอน อยู่ ไม่มีน้ำกินเลยที่ห้อง เลยตกลงกันว่าจะไปซื้อน้ำ จอมยุทธแป๋งบอกว่า เฮ้ย ซื้อน้ำแข็งมาด้วย จอมยุทโจ้เลยงง "น้ำยังไม่มีกินซื้อน้ำแข็งมาไม"
แป๋ง"อ้าว ซื้อน้ำแข็งมา แล้วนั่งรอให้ล่ะลายได้กินน้ำเย็นกันไง"
                                หลัง จากที่ยุทธพบปั่น ปว่นอยู่นาน ทางราชโองการ
 ก็มีกฏให้ เหล่า จอมยุทธต้องตื่นไป ฝึก วรยุทธตอนเช้าทุกวัน โดยออกกำลังกาย-กำลังภายในแต่ถ้าใครไม่ตื่นทางราชโองการจะมีวิธีการปลุกจอมยุทธ ...
   โดยมีผู้คุมกฎนาม "ป๋าเข็ก" หรือที่มีสมญานามที่รู้จักกันในยุทธภพว่า "เก่งมังกรแดง" " โดยในราชโองการสั่งไว้ว่า ยังไงก็ต้องปลุกให้ตื่นให้จงได้ "ป๋าเข็ก"จึงเริ่มปลุกจอมยุทธทั้งหลายโดนการใช้ไม้เรียวฟาดไปที่ตรีน    แต่แล้วจอมยุทธทั้งหลายหาได้เกรงกลัวไม่ แต่วิชาหลับกลับแก่กล้าขึ้นยิ่งนัก โดนตีเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น จึงต้องใช้ของร้อนเข้าช่วย เริ่มจากธูป แล้วมาเทียน จอมยุทธทั้งหลายมิอาจทนอานุภาพเทียนร้อนๆได้ จึงจำใจตื่นมาฝึกวิชา
แต่แล้ว!! จุดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์ก็มาถึง เมื่อวิชาของ"จอมยุทธครูติ๋ม" แก่กล้าขึ้นจนทนเทียนได้ก็สุดปัญญาของป๋าเข็ก จนป๋าเข็กต้องงัดไม้ตายสุดท้ายออกมาใช้ นั่นคือ...
"ไฟร์แบ็ต!!!"

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนปิดเทอม ม.4

ตอนนั้นไปเรียนพิเศษกันที่ ก.ท.ม. ก็เช่าหอกันอยู่ที่พญาไทย(เขียนถูกป่าววะ) ที่จำได้ก็มี กู ลุง เม่น อาบัง เบิร์ด ต้น แล้วไอ้ฝุกไอ้แป๊ะมาแจมเป็นพักๆ พวกไอ้ลุงก็จะมีงานอดิเรกคือไปช็อปปิ้งแผ่น...ที่พันทิพย์(โตๆกันแล้ว ไม่ต้องให้บอกนะว่าแผ่นไร อิอิ)แล้วก็มาแบ่งๆกันดูที่หอ มีอยู่วันนึงก็นั่งจับกลุ่มดูหนัง...กัน คนอื่นก็นั่งดูกันเฉยๆ

แต่ไอ้ฝุกกินมาม่าต้มยำกุ้งอยู่ นึกภาพตามไปด้วยนะ แล้วทีนี้พระนางในหนังมันก็...กัน ฝุกก็โซ้ยมาม่าไปตามจังหวะ นึกภาพนะ แล้วทีนี้อยู่ดีๆมันก็หยุดเหมือนแผ่นกระตุก ไอ้ฝุกก็แผ่นกระตุกตาม นึกสภาพมาม่าคาปากแล้วหยุดนะ
แล้วอยู่ดีๆพระนางในแผ่นมันก็...ต่อแบบไม่คาดค ิด ด้วยความตกใจของไอ้ฝุก มันก็ปล่อยมาม่าต้มยำกุ้งในปากออกมาในลักษณะที่เหมือนกับแพลงตอน
และนี่คือที่มาของคำว่า"แพลงตอนกระจาย"
ขอโทษที่พาดพิงหลายบุคคล แต่เอาน่า ขำๆ
เกลียดตุ๊ดแสดแก้ม อย่าพาดพิง เดี๋ยวเข้าใจผิดกัน
ม่ะ เรื่องน้ำท่วมที่นอน เดี๋ยวขยายควายให้ฟัง

เรื่องมันเกิดขึ้นช่วงเดียวกับแพลงตอนกระจาย
ตอนนั้นนอกจากไอ้ฝุกไอ้แป๊ะจะมาแจมเป็นพักๆแล้วก็มีคนอื่นมาเรื่อยๆ อย่างไอ้ต้อด ไอ้แล็ก แล้วก็ไอ้....ในที่นี้ขอใช้อักษรย่อละกัน มันคือ K.T.ดูแล้วชื่อฮิเฮาะดี อยากรู้ย่อมาจากอะไรไปถามในเอ็มเป็นการส่วนตัวละกัน ไม่อยากบอกชื่อจริง เดี๋ยวเสื่อม พวกที่อยู่ในเหตุการณ์น่าจะรู้ว่าใคร
ก็จะมีช่วงนึง K.T.ชอบมาพักที่หอนั้นด้วยกัน ทีนี้ที่นอนมันก็ไม่ค่อยพอ เพราะห้องแคบมาก เลยต้องเอาผ้านวมของกู ย้ำ ของกู ปูนอนกัน ก็อยู่ไปเรื่อย ไม่มีปัญหาอะไร จนมีอยู่วันนึงตอนเช้าไอ้ต้นตื่นก่อน แล้วรู้สึกเปียกๆ(ข้างล่างก็มีกู ต้น K.T.) ไอ้ต้นก็ถาม
???
ต้น ; นี่มันเปียกเชี่ยไรวะ
K.T;. ................(เงียบ)
ต้น ; เห้ยK.T.ไมมึงนอนเหงื่อเยอะจังวะ?
K.T;. ....อ๋อ....เยี่ยวกูเอง
ทุกคน; .....................(No comment)
จิงๆแล้วเหตการก่อนหน้านั้นคือมีการเล่าเรื่องผี
ก่อนนอนกันแล้วพอจบจะนอนไอ ้ลุงมันเกิดกลัวผี
ขึ้นมามันเลยจะขอขึ้นมาเบียดบนเตียงกะกรูแล้ว
ก้อไอ้ต ้นแต่เนื่องจากเวลานั้นลุงไม่ได้อาบน้ำมา
เปนเวลาสองอาทิตย์กรูและไอ้ต้นจึง พร้อมใจกัน
ไล่มันไม่ให้นอน ซึ่งถ้ามันได้นอนมันจะต้องนอน
แทนไอ้ต้นซึ่งมันคือข้างๆ K.T.
สรุปไอ้ลุงเป็นผู้รอดเยี่ยว -*-


เรื่องมันเกิดขึ้นตอนม.6

   ขณะนั้นได้ล่วงเลยช่วงเอ็นทร้านซ์มาแล้ว สมาชิกในวงตอนนั้นเอ็นติดหมด รวมทั้งตัวข้าพเจ้าด้วย(เห้ย กูเคยเอ็นติดจริงๆนะเว้ยยย) ช่วงนั้นเลยไม่ค่อยจะมีอะไรทำกันนอกจากซ้อมดนตรีกะเตะบอลแล้วก็นอนอยู่ในห้องเต ่า หลังจากซ้อมไปวันๆ อ.โต้งได้เห็นถึงพรสวรรค์ในด้านดนตรีอันเป็นเยี่ยมของพวกเรา(รึเปล่า?)
  เลยหาเวทีให้พวกเราได้โชว์ฝีมือกัน ซึ่งก็คืองานลอยกระทงประจำจังหวัด งานจัดที่สวนชมน่าน ใช่แล้วครับเพื่อนๆ มันคือเวทีเดียวกับกระทู้บนนั่นแหละ แต่สมาชิกในวงตอนนั้นยังไม่ใช่วงเป็ดร่อนยุคปัจจุบัน สมาชิกขณะนั้นประกอบด้วย ละม่อม กระแป๋ง แล็ค กรึ๊บ ส่วนนักร้องนำก็เอาเพื่อนๆกันเอา หลังจากที่เก็บตัวซ้อมกันอย่างยาวนาน ก็ถึงวันจริง แล้วจุดเริ่มต้นของตำนานก็เกิดขึ้น!!!
                                                                  วันจริง ขึ้น 13 ค่ำเดือน 12 ปีมะแม (กูไม่ได้มั่ววันด้วย ไม่เชื่อมึงไปถามมม!!!)
 ขณะนั่งรถตู้จากโรงเรียนไปบริเวณเวทีสวนชมน่าน อาจารย์โต้งถามว่า "เราชื่อวงอะไรกัน" เอ้า!?งงดิ ซ้อมกันตั้งนาน ลืมตั้งชื่อวง เลยนั่งปรึกษากันพักใหญ่ ได้ชื่อวงในตอนนั้นว่า "the สัง" (ย่อมาจากสังคังนั่นเอง) หลังจากได้ชื่อวง พวกเราต่างรอเวลาเล่นด้วยความตื่นเต้น เนื่องด้วยทุกคนในวงไม่เคยเล่ยเวทีใหญ่มาก่อน แล้วรถตู้ก็นำเรามาส่งถึงเวที
ณ เวทีใหญ่ สวนชมน่าน
ลืมบอกไปว่าวันนั้นฝนตก สภาพเวทีที่เห็นจึงทำให้พวกเราช็อกแดกกันมาก ลองนึกสภาพนะ น้ำนองเวที เจิ่งรูปลั้ก ยิ่งตรงกลองนี่ไม่ต้องพูดถึง เคยดูมิวสิคกันม่ะ ตีกลองทีน้ำกระเซ็นอ่ะ หยั่งงั้นเลยโคตรเท่ แต่ก็นะ บ่นไปมันก็ไม่แห้ง ไหนๆก็ซ้อมกันมาเยอะแล้ว ยังไงก็ต้องออกมาดีน่า แล้วก็ถึงเวลาขึ้นเวที บอกตรงๆโคตรตื่นเต้น เวทีใหญ่ครั้งแรกในชีวิตไงๆก็เต็มที่วะ???
  บนเวที
ละม่อม : ขอเชิญพบกับพวกเรา "คณะดนตรี the สัง"
เพื่อนๆ : .............................(งง)
คิดดูมันแนะนำวงว่า"คณะดนตรี"โคตรเท่เลย แค่เริ่มเล่นใจก็แป้วๆแล้ว แต่ก็เล่นกันไป3-4เพลงโดยดี จนเรื่องมันมาเกิดตรงเพลง"ยอมรับ"นี่แหละ ใช่แล้วครับ เพลงยอมรับของแบล็คเฮ้ดนั่นแหละ บอกไว้ก่อนว่าเพลงนี้ตอนซ้อมอย่างเนียน แน่นโคตรๆ แต่ปัญหามันก็เกิด เพราะตกลงกันว่าเพลงนี้คุณกระแป๋งจะเป็นคนร้อง แต่ตอนขึ้นเวทีมันไม่ร้องซะงั้น ก็เกิดการถกเถียงและด่าทอกันบนเวทีขึ้น คนข้างล่างได้ยินด้วยนะตอนด่ากันอ่ะ ขณะที่สถานการกำลังเลวร้าย ละม่อมก็ได้แก้สถานการโดยการประกาศออกไมค์ว่า     "ขอเชิญนายเกรียงไกร ดิษฐ์อ่วม ขึ้นมาร่วมร้องเพลงกับเราด้วยครับ" ชิบหายแล้วครับท่านผู้ชม!! ไอ้เกรียงวันนั้นแค่ไปเป็นคนดู
    แต่!!ไม่น่าเชื่อครับท่านผู้ชม เกรียงไกรของเราขึ้นมาจริงๆครับ มันคงกะเกิดเลย แต่ ถ้ามันรู้เหตุการณ์ที่จะเกิดในอีก2นาทีถัดจากนั้น มันก็คงจะรู้ว่ามัน คิดผิด คนอื่นๆบนเวทีก็คงคิดเหมือนกัน เพราะขณะที่เพลงกำลังเล่นอย่างลื่นไหลไปถึงท่อนโซโล่ ละม่อมก็ทำสิ่งไม่คาดฝันอีกครั้ง มันเล่นแป็กครับ!!!! ไม่น่าเชื่อ!? ก็ตอนซ้อมมันเล่นซะเนียนมาก คราวนี้พอแป็กปุ๊บ เนื่องจากความไม่เจนเวทีของทุกคนในตอนนั้น เลยทำให้หยุดเล่นกันทีละคน จนเสียงทุกอย่างเงียบลง ทั้งเสียงดนตรีและเสียงคนดูข้างล่างที่งงไม่แพ้กัน พอทุกอย่างเงียบลง ทุกคนบนเวทีต่างมองหน้ากัน ประมาณว่างง+จะหาคนรับผิดชอบว่างั้นเหอะ และแล้วละม่อมคนเดิมครับ กลับมาแก้สถานการด้วยการประกาศออกไมค์ว่า"ขอโทษครับ แป็กครับ" T T

หลังจากนั้นคงไม่ต้องบอกว่าทุกคนอยู่ในอารมณ์ไหน ตอนนั้นอยากจะมุดดินกลับโรงเรียนจริงๆ แต่เวทีแจ้งเกิดครั้งนั้นของพวกเราก็ดีอย่าง เพราะหลังจากนั้นไม่ว่าจะขึ้นเวทีไหนก็แล้วแต่ พวกเราไม่มีตื่นเต้นไม่มีอายครับ เพราะเรื่องจะเสียมันเสียหมดตั้งแต่เวทีนั้นแล้ว
 
Copy Right © Ped-ron.com Webmaster Juicesy[Ju] Email Jutha_jb@hotmail.com